Διαβάστε τη συνέντευξη του Συμβούλου Διοίκησης και Επικοινωνία του ΤΑΥΦΕ, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», την Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2026.
Με πολυετή παρουσία στον κλάδο του Φαρμάκου, στη διεθνή εκπροσώπηση των εργαζομένων και στη διοίκηση ασφαλιστικών Ταμείων, ο Γεράσιμος Κονιδάρης συνδυάζει την εμπειρία της εργασίας με τη γνώση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Σήμερα, ως σύμβουλος Διοίκησης και Επικοινωνίας του ΤΑΥΦΕ, του Ταμείου που χορηγεί εφάπαξ στους εργαζόμενους στο Φάρμακο, μιλά στο «Βήμα» για το διακύβευμα της υποχρεωτικής ασφάλισης, τη νέα νομοθετική δυνατότητα διατήρησής της και την ευθύνη απέναντι στους ασφαλισμένους. Περιγράφει ένα Ταμείο που στηρίζεται στην κοινωνική αυτοδιαχείριση και θέτει ως στόχο την προστασία των παροχών, τη διαφάνεια και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των εργαζομένων στην Κοινωνική Ασφάλιση.
Το 2023, με τον νόμο 5078, προβλέφθηκε η μετατροπή της υπαγωγής στο ΤΑΥΦΕ από υποχρεωτική σε προαιρετική. Τι θα σήμαινε μια τέτοια εξέλιξη για τους ασφαλισμένους;
Θα έθετε σε κίνδυνο τη συνέχεια της χρηματοδότησης και, επομένως, την προστασία του εφάπαξ των εργαζομένων. Οι υποχρεώσεις ενός Ταμείου απέναντι στους ασφαλισμένους του παραμένουν, ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισφορές και η είσοδος νέων ασφαλισμένων. Η άρση της υποχρεωτικότητας θα μπορούσε να διαταράξει αυτή την ισορροπία και να δημιουργήσει πιέσεις στις παροχές. Για τον εργαζόμενο, το εφάπαξ είναι το αποτέλεσμα εισφορών μιας ολόκληρης επαγγελματικής ζωής και ένα ουσιαστικό στήριγμα κατά τη συνταξιοδότησή του.
Το «ΤΑΥΦΕ του μέλλοντος» πρέπει να κρίνεται από συγκεκριμένα πράγματα: την προστασία των παροχών σε βάθος χρόνου, την ταχύτητα και την ποιότητα της εξυπηρέτησης, τη σαφή ενημέρωση του ασφαλισμένου για τα δικαιώματά του και τη διαφάνεια στη διαχείριση της περιουσίας του Ταμείου
Το ΤΑΥΦΕ είναι ένα Ταμείο κοινωνικής αυτοδιαχείρισης. Από το 2013, που έγινε ΝΠΙΔ, έχει αυξήσει την περιουσία και τους ασφαλισμένους του, χωρίς κρατική χρηματοδότηση. Η διοίκησή του εκλέγεται από τους ασφαλισμένους του και λογοδοτεί σε αυτούς και στα αρμόδια όργανα της Πολιτείας. Η ιδιωτική νομική του μορφή δεν αναιρεί την αποστολή κοινωνικής προστασίας που υπηρετεί. Η θέση μας, με τη στήριξη της επιστημονικής τεκμηρίωσης, είναι ότι ανήκει στον πρώτο πυλώνα της υποχρεωτικής Κοινωνικής Ασφάλισης.
Ο νόμος 5078/2023 προέβλεπε αρχικά την προαιρετική υπαγωγή από την 1η Ιανουαρίου 2026. Με τον νόμο 5239/2025 η ημερομηνία μετατέθηκε στην 1η Ιανουαρίου 2028. Η παράταση έδωσε χρόνο, αλλά δεν έλυσε το βασικό ζήτημα: πώς θα προστατευθούν σε βάθος χρόνου οι ασφαλισμένοι και η χρηματοδοτική συνέχεια του Ταμείου.
Πώς κινηθήκατε όλο το προηγούμενο διάστημα και τι αλλάζει με την ψήφιση του νόμου 5316/2026;
Συνδυάσαμε τη συστηματική ενημέρωση των ασφαλισμένων, τη νομική διεκδίκηση, την επιστημονική τεκμηρίωση και τον θεσμικό διάλογο. Αναδείξαμε ένα ζήτημα που αφορά ευρύτερα στην Κοινωνική Ασφάλιση: κάθε αλλαγή στον χαρακτήρα ενός Ταμείου πρέπει να εξετάζεται με βάση τις συνέπειές της για τους ανθρώπους που ασφαλίζονται σε αυτό.
Κορυφαίοι συνταγματολόγοι, μεταξύ των οποίων ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πανεπιστημιακοί και ειδικοί της Κοινωνικής Ασφάλισης ανέδειξαν σοβαρά ζητήματα συμβατότητας των επίμαχων διατάξεων με το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Αυτή η επιστημονική συμβολή έδωσε ουσιαστικό βάθος στη διεκδίκησή μας. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται η πρόσφατη έκδοση Σάκκουλα «Ζητήματα ρύθμισης των “εκ μετατροπής” Αλληλοβοηητικών ταμείων με το ν. 5078/2023 – Η περίπτωση του ΤΑΥΦΕ», στη σειρά «Δημοσιεύματα Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης», υπό την επιστημονική διεύθυνση του Άγγελου Στεργίου, ομ. καθηγητή Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης του ΑΠΘ και την επιμέλεια του Γαβριήλ Αμίτση, καθηγητή Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας του ΠαΔΑ. Η έκδοση παρουσιάστηκε και στην ειδική ημερίδα της 90ής ΔΕΘ τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Η νέα ρύθμιση αποτελεί ουσιαστικό βήμα. Το άρθρο 42 του νόμου 5316/2026 δίνει τη δυνατότητα διατήρησης της υποχρεωτικής ασφάλισης, έπειτα από τεκμηριωμένο αίτημα του Ταμείου και αξιολόγηση από τα αρμόδια όργανα. Αναγνωρίζουμε τη διορθωτική κίνηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας. Όπως επισήμανε και η υφυπουργός Άννα Ευθυμίου στην ημερίδα, ο διάλογος με τους φορείς δεν αποτελεί μία τυπική διαδικασία, αλλά είναι απαραίτητη προϋπόθεση για καλύτερες και ανθεκτικότερες λύσεις και το άρθρο 42 είναι το αποτέλεσμα αυτού του διαλόγου. Τώρα χρειάζεται η νομοθετική δυνατότητα να αποκτήσει συγκεκριμένο διοικητικό αποτέλεσμα, προς όφελος των ασφαλισμένων.
Οπότε, ποια είναι τα επόμενα βήματα για το ΤΑΥΦΕ;
Το Ταμείο, με βάση τις προβλέψεις του άρθρου 42 του νόμου 5316/2026, έχει ήδη καταθέσει στο υπουργείο Εργασίας αίτημα συνέχισης της υποχρεωτικότητας. Το αίτημα συνοδεύεται από επιστημονικές εκθέσεις και αναλογιστικές μελέτες για την προστασία των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και τη βιωσιμότητα του Ταμείου. Αναμένουμε την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας και ζητούμε την έγκαιρη έκδοση της απόφασης που θα διατηρεί την υποχρεωτική ασφάλιση στο ΤΑΥΦΕ.
Η σταθερότητα του θεσμικού πλαισίου είναι προϋπόθεση για να σχεδιάζει υπεύθυνα το Ταμείο και για να γνωρίζει ο ασφαλισμένος με ποιους κανόνες προστατεύεται. Παράλληλα, η δική μας ευθύνη συνεχίζεται: διαρκής αναλογιστικός έλεγχος, συνετή διαχείριση και ουσιαστική λογοδοσία.
Άρα, μπορούμε να μιλήσουμε για μια νέα περίοδο για το ΤΑΥΦΕ, με νέους στόχους;
Έχει ανοίξει ο δρόμος για να κλείσει η περίοδος αβεβαιότητας που δημιούργησε η ρύθμιση του 2023. Η ολοκλήρωση, όμως, θα έρθει με την έκδοση της σχετικής απόφασης. Και η διατήρηση της υποχρεωτικότητας συνοδεύεται από αυξημένη ευθύνη απέναντι στον ασφαλισμένο.
Το «ΤΑΥΦΕ του μέλλοντος» πρέπει να κρίνεται από συγκεκριμένα πράγματα: την προστασία των παροχών σε βάθος χρόνου, την ταχύτητα και την ποιότητα της εξυπηρέτησης, τη σαφή ενημέρωση του ασφαλισμένου για τα δικαιώματά του και τη διαφάνεια στη διαχείριση της περιουσίας του Ταμείου. Άλλωστε, η αύξηση της περιουσίας έχει αξία όταν υπηρετεί αυτή την αποστολή και συνοδεύεται από συστηματική αξιολόγηση των μελλοντικών υποχρεώσεων.
Θα συνεχίσουμε, επίσης, τη συνεργασία με πανεπιστήμια και επιστημονικούς φορείς για ζητήματα όπως η δημογραφική κρίση και οι επιπτώσεις της στην Κοινωνική Ασφάλιση. Ένα Ταμείο οφείλει να προετοιμάζεται για τις αλλαγές στην εργασία και στη σύνθεση του ασφαλιστικού του πληθυσμού, πριν αυτές μετατραπούν σε προβλήματα.
Στόχος μας είναι ο ασφαλισμένος να έχει λόγο στη λειτουργία του Ταμείου του και βάσιμη εμπιστοσύνη στο μέλλον των παροχών του. Η εμπιστοσύνη στην Κοινωνική Ασφάλιση χτίζεται όταν η εισφορά του εργαζομένου συναντά την ευθύνη του Ταμείου και τη συνέπεια της Πολιτείας.
