Διαβάστε-δείτε την εισήγηση του Προέδρου του ΔΣ του ΤΑΥΦΕ, Σπύρου Κουκάκη, στην ημερίδα που διοργάνωσε το Ταμείο, την Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2026, στο χώρο της 90ης ΔΕΘ:
Αξιότιμη κυρία υφυπουργέ,
αξιότιμοι προσκεκλημένοι μας,
αγαπητοί ασφαλισμένοι,
Πριν από ακριβώς ένα χρόνο, στην προηγούμενη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, απ’ αυτήν ακριβώς τη θέση, απ’ αυτήν ακριβώς το βήμα, την ίδια ημερομηνία, κρατούσα στα χέρια μου ακριβώς αυτό το περιοδικό του ΤΑΥΦΕ, το οποίο είχε τον πρωτοσέλιδο τίτλο, «Μπορεί και πρέπει να αλλάξει ο νόμος 5078 του 2023, που οδηγεί σε κατάρρευση ένα υγιές ταμείο».
Αυτός ο νόμος, όπως θυμάστε όλοι, ήταν το Άρθρο 98 παράγραφος 1, που έκανε άρση της υποχρεωτικότητας των αλληλοβοηθητικών ταμείων, άρα και του ΤΑΥΦΕ, και οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια, όπως λέγαμε τότε, σε κατάρρευση ένα ταμείο που ανήκει από την ίδρυσή του το μακρινό 1960 στον πρώτο πυλώνα υποχρεωτικής δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά, κρατάω στα χέρια μου το δεύτερο τεύχος του περιοδικού μας, που έχει πρωτοσέλιδο τίτλο «Η νέα πιο δυναμική περίοδος του ΤΑΥΦΕ, τι αλλάζει με το νόμο 5316 του 2026 και τι μεσολάβησε μέχρι την ψήφισή του».
Γίνομαι πιο σαφής:
Η πρόσφατη ψήφιση του νόμου 5316, τον περασμένο Ιούλιο, τροποποιεί τον προηγούμενο νόμο που σας είπα και δίνει ουσιαστικά το «πράσινο φως» για τη συνέχιση της δυναμικής πορείας του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών, προς όφελος των δεκάδων χιλιάδων ασφαλισμένων σε όλη την Ελλάδα και ουσιαστικά «ανοίγει το δρόμο» για τη συνέχιση της υποχρεωτικότητας της ασφάλισης στον ΤΑΥΦΕ, διατηρώντας το όπως ήταν από την αρχή, στον πρώτο πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης από το μακρινό 1960.
Έτσι, με σιγουριά, σαν Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, σας λέω ότι κλείνει ένα δύσκολο κεφάλαιο και ανοίγει μία νέα σελίδα, μία νέα περίοδο στην πορεία του Ταμείου μας, ακόμα πιο ελπιδοφόρα για τους χιλιάδες ασφαλισμένους μας.
Και δόξα στο Θεό ζωή να έχουμε, είμαστε 32 χιλιάδες ενεργοί ασφαλισμένοι και γύρω στους 25 χιλιάδες ανενεργούς ασφαλισμένους σε όλη την Ελλάδα.
Από την 20η Δεκεμβρίου του 2023, που ψηφίστηκε ο νόμος 5078 από το Διοικητικό Συμβούλιο, τα στελέχη του Ταμείου, τους διευθυντές, τους εργαζόμενους, τη νομική μας υπηρεσία, τους εξωτερικούς συνεργάτες, καθηγητές και συνταγματολόγους, αλλά και τους χιλιάδες ασφαλισμένους του Ταμείου, τα συνδικάτα, τα περισσότερα βέβαια συνδικάτα, όχι όλα, και το Σύμβουλο Διοίκησης, κύριο Γεράσιμο Κονιδάρη.
Όλοι αυτοί, λοιπόν, έδωσαν από εκείνη τη στιγμή έναν πολυεπίπεδο αγώνα, έναν δίκαιο αγώνα που με μεθοδικότητα, στρατηγική, έκανε γνωστό σε όλους τους πολιτικούς και θεσμικούς φορείς τους μεγάλους κινδύνους που δημιουργούνται για το Ταμείο και τους ασφαλισμένους μας από το νόμο 5078.
Τεκμηριώσαμε επίσης επιστημονικά όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αναλογιστικά και νομικά, την ανάγκη διόρθωσης αυτής της «ατυχής» νομοθέτησης.
Με συνεχείς επαφές των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με διαρκή ενημέρωση όλων των ασφαλισμένων, όλων των σωματείων του κλάδου, μα πάνω απ’ όλα με εποικοδομητικό διάλογο με την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, την Υπουργό Εργασίας, την Υφυπουργό που είναι μαζί μας σήμερα και τον Γενικό Γραμματέα.
Η συστηματική αυτή προσπάθειά μας κατάφερε ένα πρώτο σημαντικό αποτέλεσμα με την ψήφιση του νόμου 5316 του 2026 και συγκεκριμένα του άρθρου 42.
Αξιότιμη προσκεκλημένοι,
Το Ταμείο μας, το ΤΑΥΦΕ, μπαίνει σε ένα νέο κύκλο ζωής και πορείας, που όλους εμάς, το Διοικητικό Συμβούλιο, τα εντεταλμένα όργανα, μας καθιστά ακόμα πιο αισιόδοξους, ακόμα πιο αποφασιστικούς για το μέλλον να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατά την ανάπτυξη ενός Ταμείου-πρότυπο. Ενός Ταμείου που για ακόμα μια φορά, το έχω πει και πιο παλιά θα το πω, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση της Δημόσιας Υποχρεωτικής Κοινωνικής Ασφάλισης.
Το σύνθημά μας, «όλοι μαζί μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα», γίνεται πια πραγματικότητα και συνεχίζει να αποτελεί τον οδηγό μας, το φάρο μας για το αύριο του Ταμείου, αλλά και για όλους τους εργαζομένους στο φάρμακο σε όλη την Ελλάδα.
Πριν σας αφήσω στα εξαίρετα χέρια των διακεκριμένων πανεπιστημιακών και ειδικών της κοινωνικής ασφάλισης για τη συνέχιση της ημερίδας, θα ήθελα σαν Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και σαν απλός εργαζόμενος/ασφαλισμένος, να σας κάνω κοινωνούς σε δύο νούμερα και μια ερώτηση προς όλους σας, ξεκινώντας με μια μικρή ιστορία.
Δύο φυσικά πρόσωπα, ας πούμε εγώ σαν απλός άνθρωπος και ένα άλλο φυσικό πρόσωπο ο οποίος είναι επιχειρηματίας. Στη ζωή μας κάποια στιγμή μπορεί να συμβεί ένα δυσάρεστο, απρόοπτο γεγονός.
Ας πούμε ένας θάνατος ενός προσφιλούς μας προσώπου μέσα στην οικογένεια ή μια οικονομική καταστροφή από την επιχείρησή μας. Η πρώτη φυσική ανθρώ[ινη αντίδραση ενός ανθρώπου, είναι να χάσει λίγο το έδαφος κάτω από τα πόδια του. Να πελαγώσει, να μην μπορέσει να συνεχίσει την καθημερινότητα που έχει μάθει τόσο καιρό.
Να χάσει χρόνο, αλλά κάποια στιγμή με το πέρασμα του χρόνου όλα αυτά θα απαλύνουν. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εγώ προσωπικά αισθάνθηκα ότι βρέθηκε το Ταμείο. Σε ένα καθεστώς, όπως λένε και οι φίλοι μας, σε ένα fighting mode.
Σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας για το αύριο του Ταμείου και για το αύριο των ασφαλισμένων. Αλλά, αντέξαμε, τα καταφέραμε, πετύχαμε και συνεχίζουμε.
Στις 20 Δεκεμβρίου του 2023 ψηφίστηκε ο νόμος 5078. Μετά από μερικές μέρες στις 31/12 του 2023, η περιουσία του Ταμείου στον κλεισμένο ισολογισμό ήταν 211 εκατομμύρια ευρώ. Αριθμός νούμερο 1.
Έτυχε αυτό το πρόβλημα που έτυχε.
Ξεκινήσαμε την προσπάθεια και αυτόν τον αγώνα.
Το Ταμείο, οι εργαζόμενοι του, το διοικητικό συμβούλιο, τα εντεταλμένα όργανα, οι διευθυντές, δεν σταμάτησαν όμως το έργο τους. Δεν σταμάτησαν να δουλεύουν, δεν σταμάτησαν να επιτελούν το σκοπό του Ταμείου, που δεν είναι άλλος από το να δίνει εφάπαξ σ’ αυτούς τους ανθρώπους που τελειώνει ο εργασιακός τους βίος.
Ταυτόχρονα και παράλληλα όλοι δουλεύαμε για την αποκατάσταση της υποχρεωτικότητας.
Αριθμός νούμερο 2:
Έχουμε όλον αυτόν τον αγώνα και το Ταμείο δουλεύει, οι εργαζόμενοι δουλεύουν. 31/07 2026, μετά από δύο χρόνια και κάτι μήνες. Η αποτίμηση της περιουσίας του Ταμείου είναι 308 εκατομμύρια ευρώ.
Αύξηση 45% σ’ αυτά τα δύο και κάτι χρόνια που σας είπα.
Ερώτηση.
Ποιος άλλος οργανισμός στην Ελλάδα και ειδικά στον πυλώνα της υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης μπορεί να επιδείξει τέτοια νούμερα ανάπτυξης;
Πόσο μάλλον όταν κρέμεται πάνω από αυτόν τον φορέα, πάνω από το κεφάλι του, η λαιμητόμος της αβεβαιότητας για το μέλλον του Ταμείου, για το μέλλον του θεσμού, και των χιλιάδων ασφαλισμένων…
